• links
• disclaimer
• sitemap
• home

Hervorming leger onder vuur

De sluiting van militaire infrastructuur is onvermijdelijk. Principieel heb ik mij vanuit de oppositie achter de doelstellingen geschaard, maar de uitwerking van de hervorming draaide in de soep. Moest dit werkelijk om zoveel kazernes gaan? Op welke criteria worden de hervormingen gebaseerd? Wat zijn de sociale begeleidingsmaatregelen en de tegemoetkomingen voor diegenen die zich nu ver moeten verplaatsen? Veel protest tegen het plan was ontegensprekelijk provincialistisch geïnspireerd en 'nimby’ (not in my backyard). Daar heb ik mij openlijk tegen verzet.

Minister De Crem heeft zijn plan eigenhandig verknoeid. Tot op heden weigert hij de objectieve criteria te verduidelijken op basis waarvan hij zijn plan uitwerkte. De Crem is ook te snel gegaan en speelde soloslim. Hij pleegde te weinig overleg met de militairen en binnen z’n eigen regering. Onder druk van de Franstalige liberalen moest hij zijn plan aanpassen. Van een ernstig sociaal overleg met de vakbonden en de militairen zelf was bovendien geen sprake. Dat is onaanvaardbaar. Met de oppositie zijn we er in geslaagd om de vakbonden naar het parlement te halen.

Meer over de hervorming van De Crem en mijn visie daarop leest u hier.